Even een kort berichtje over hoe het mij de afgelopen dagen verlopen is.
Vrijdag 18 juli de cyclofosfamide kuur gehad. Deze was heftiger dan voorheen en heeft me tot afgelopen dinsdag behoorlijk dwarsgezeten. Met name de misselijkheid heeft me er toe bewogen om wat extra tabletjes te slikken om deze te onderdrukken.
Dinsdag 22 juli begonnen met de Neupogen injecties. Elke ochtend tussen 08.00 en 09.00 uur 2 injecties onderhuids in de buik. Het is toch even wennen als je je eigen nog nooit geïnjecteerd hebt. Maar nu na 5 dagen is dat geen enkel probleem meer.
Vanaf donderdag ben ik een lichte botpijn gaan voelen. Niet meer dan wat speldenprikken in de bovenbenen en in het hoofd. Vrijdagochtend is deze echter in alle hevigheid losgebarsten. Een zware, niet te beschrijven pulserende pijn in de schedel, kaken (met name in de holtes waar ooit mijn verstandskiezen gezeten hebben) Borst, ribben, onderrug en bovenbenen. Op het ritme van mijn hartslag beukt hij er lekker op los, het meest heftig in borstbeen en onderrug. De enige pijnstiller die ik mag gebruiken is Paracetamol. 4 x per dag 2 tabletten. Gelukkig werkt dit goed. Na inname van 2 tabletten verlicht dit de pijn vrijwel direct tot een heel dragelijk geheel. Deze pijn zal ook na het stoppen van de injecties morgen (maandag 28.07) nog enkele dagen aanhouden.
Morgenochtend is het vroeg uit de veren. Om 08.00 uur mag ik me melden bij de bloedafname in het AZM in Maastricht. Rond 09.30 uur weten we dan of er zich voldoende stamcellen in het bloed bevinden. Is dit het geval en daar gaan we wel vanuit, dan zal er meteen gestart worden met de afarese en kunnen we morgenavond dit deel van de behandeling afsluiten. Zitten er te weinig cellen in het bloed dan is het dinsdagochtend nog een keer injecteren en vervolgens weer naar Maastricht om te kijken of er dan wel voldoende cellen zijn. Maar nogmaals, daar gaan we niet vanuit. Word vervolgd!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten