Op zich heb ik de eerste kuur goed doorstaan. Door de medicijnen die je krijgt om de misselijk en braken te onderdrukken is de chemo goed te hebben. Met name de 2 dagen na toediening van de chemo heb ik een vervelend gevoel gehad dat je het best kunt omschrijven met het gevoel alsof je in je eentje een doos rode wijn naar binnen hebt gewerkt. Een zwaar gevoel in het hoofd en een lichte misselijkheid. Verder slaat op een gegeven moment de vermoedheid zwaar toe en veranderd mijn stem.
Zoals reeds eerder gezegd slaap je op de dagen dat je de Dexamethason slikt kort en slecht.
De Velcade is weer een ander verhaal. Deze wordt totaal bij elke kuur 4 x toegedient d.m.v. een onderhuidse injectie. Deze mag niet op dezelfde plaats toegedient worden en wordt daarom roterend toegediend. de eerste kuur aan de linkerzijde 2 x in de buikstreek onder elkaar en 2 x in het bovenbeen onder elkaar. Het vervelende van toediening in het been, is dat je hierdoor een enorme spierpijn in het betreffende been krijgt waardoor je weer problemen krijgt met lopen.
al met al was het redelijk goed te doen. Op naar de volgende kuur zou je zeggen, maar toen ging het alsnog mis.....
Vrijdag 04.04.2014 een van de laatste dagen van mijn "rustweek" voelde ik me niet echt lekker. 'S avonds vroeg naar bed gegaan en koude rillingen gehad. De volgende ochtend had ik koorts. 38 graden. Volgens de info die ik vanuit het ziekenhuis meegekregen had moet ik met 38,5 graden koorts en/of koude rillingen, in het weekend direct contact opnemen met de spoedeisende hulp. De koorts zat nog onder de 38,5, maar de koude rillingen waren er wel. Dus het ziekenhuis gebeld. Er werd even overlegd met de diensthebbende oncoloog en ik kreeg het advies 2 paracetamol te nemen en om 16.00 uur nogmaals de temperatuur op te nemen. De oncoloog was tot 17.00 uur aanwezig en zou dan nog actie kunnen ondernemen. Om 16.00 uur nogmaals de temperatuur opgenomen, deze was gedaald naar 37,5. Prima dus, maar ik voelde me nog steeds niet lekker. Op advies van Pascale naar bed gegaan. Ik ben vrijwel meteen in slaap gevallen en toen Pascale mij rond 19.00 wakker maakte voelde het erg koortsig aan. Opnieuw temeperatuur gemeten. 40 graden! Direct contact gezocht met de spoedeisende hulp en ik kon meteen komen.
Aangekomen in het ziekenhuis was er al een behandelkamer vrij. Er werd meteen gestart met het aanleggen van een infuus voor toediening zoutoplossing en antibiotica. Tevens werd er het nodige bloed afgenomen, dit ging meteen naar laboratorium en binnen het uur zou de uitslag bekend zijn. Even wachten dus. Uitslag bloed was niet goed. De infectiewaarden waren hoog en naar nu bleek, hadden de witte bloedcellen zich de afgelopen weer nauwelijks hersteld. Deze waarde was veel te laag, ik had dus vrijwel geen enkele weerstand tegen bacterien of virussen. Er werd besloten dat ik opgenomen werd en in isolatie kwam te liggen. Dit houdt in, een eenpersoonskamer, 2 deuren die altijd dicht moeten zijn en alleen gezond bezoek, dat bij binnenkomst de handen moet wassen, handschoenen aan moet en een mondkapje voor.
Onderweg naar afdeling 4 werd de isolatie toch weer gestreept en kwam ik op een tweepersoonskamer te liggen. Nadat maandag mijn eigen arts op de kamer was geweest werd ik alsnog naar een eenpersoonskamer verplaatst met isolatie, omdat het percentage witte bloedcellen nog steeds te laag was. Tot dinsdagavond heeft de koorts gefluctueerd tuusen de 38,5 en 39,5 graden, woensdag is hij gedaald naar 37,5 en donderdag was ik weer koortsvrij en waren ook de witte bloedcellen weer op een aanvaardbaar niveau zodat ik donderdag middag weer naar huis mocht. Er zijn verschillende kweken gezet maar wat het uiteindelijk geweest is wat de koorts veroorzaakt heeft is niet bekend.
Ondanks alle voorzorgsmaatregelen zoals 25 keer per dag je handen wassen, 4 tot 5 keer per dag tanden poetsen, elke dag schone vaat- hand- en afwasdoek, etc. is het me toch gelukt om iets op te lopen. Gelukkig was het dit keer onschuldig, maar voor hetzelfde geld had het ook een vervelend virus kunnen zijn met alle gevolgen van dien.
Ik heb dan ook maar besloten om vanaf nu ook op te letten met handen geven, niet meer te kussen en ervoor te zorgen dat ik altijd een antibacteriele creme bij me heb.
Tot zover hetgeen dat reeds achter mij ligt. Vanaf nu zal ik regelmatig bijhouden wat er gebeurd en hoe de stand van zaken is.
Veel sterkte Bas.
BeantwoordenVerwijderenIk ben blij dat ik mijn darmkanker kwijt ben. Een ding heb ik wel overgehouden van de chemo, namelijk een soort gevoelloosheid in beide voetzolen.
Groet,
Peter